
Negrastrákar fóru á rall,
þá voru þeir tíu,
einn drakk flösku af ólyfjan
en eftir urðu níu.
Hér byrjum við söguna, kynnum persónurnar til sögunnar og sýnum
strax að þetta eru tíu heimskir litlir negrastrákar. Einn gaurinn
var svo heimskur að hann drakk heila flösku af eitri, hve heimskur
þarftu að vera? Sjálfsmorð ef þú spyrð mig.
Níu litlir negrastrákar
fóru seint að hátta
einn þeirra svaf yfir sig
og þá voru eftir átta
Sjáið til, blökkumenn, einfalt fólk. Það er ekki hægt að ætlast
til þess að eineldingar kunni á vekjaraklukku. Blökkumenn hata líka
aðra blökumenn, þess vegna vöktu hinir átta gaurarnir ekki
þennan eina.
Átta litlir negrastrákar
vöknuðu klukkan tvö.
Einn þeirra dó úr geispum
en þá voru eftir sjö.
Okay, þarna, sko. Blökumenn eru svo latir að þeir fara á fætur
klukkan tvö. Munið að gaur númer níu svaf yfir sig, hve lengi svaf
hann ef hinir vöknuðu klukkan tvö? Og hvað er það að deyja úr
geispum? Gat hann ekki bæði andað og geispað svo hann kolféll?
Heimski maður.
Sjö litlir negrastrákar
sátu og átu kex
einn þeirra át yfir sig
en þá voru eftir sex.
Ef það er eitthvað sem svertingjar elska meira en vatnsmelónur
og kjúkling þá er það kex, sætt sætt melónukjúklingabragðbætt kex.
Þegar þeir byrja þá geta þeir ekki hætt. Enda eru svertingjar mjög
gráðugt fólk.
Sex litlir negrastrákar
sungu dimmalimm
einn þeiirra sprakk á limminu
en þá voru eftir fimm.
Að springa á limminu merkir að standast ekki freistingar eða
geta ekki haldið eitthvað út. Ég geri ráð fyrir að svertinginn hafi
verið svo aumur að hann átti erfitt með að syngja dimmalimm (ég
geri ráð fyrir að þeir séu að tala um lagið með Spírandi Baunum).
Þetta vandamál á við marga svertingja.
Fimm litlir negrastrákar
héldu að þeir væru stórir
einn þeirra fékk á hann
en þá voru eftir fjórir.
Ég geri ráð fyrir að hér sé verið að tala um að hann hafi fengið
AIDS. “Fékk á hann”, hann hvern? Broddinn. Hvað gerist þegar
svertingjar fá á broddinn? AIDS. (ég veit hvað "að fá á'ann
merkir!)
Fjórir litlir negrastrákar
fóru að reka kýr
ein kýrin stangaði einn þeirra
en þá voru eftir þrír.
Helsti óvinur svertingjans eru ráðvillt dýr, sérstaklega
kvenkyns dýr.
Þrír litlir negrastrákar
þorðu nú ekki meir
einn þeirra dó úr hræðslu
en þá voru eftir tveir.
Að eðlisfari eru svertingjar hrætt fólk, þess vegna ganga allir
svertingjar um með byssu. Það að deyja úr hræðslu er í öðru sæti
yfir það sem dregur svertingja til dauða, númer eitt er að einhver
bösti cap í rassinn þeirra.
Tveir litlir negrastrákar
þögðu nú eins og steinn
annar hann varð vitlaus
en þá var eftir einn
Það þurfti nú ekki mikið til að hann varð vitlaus, skal segja
ykkur það.
Einn lítill negrastrákur
sá hvar gekk ein dama
Hann gaf sig á tal við hana
og bað hennar með það sama
Hann bað hennar, augljóslega. Mér finnst þetta samt vera verst
skrifaða stanzaið.
Negrastelpan sagði já
og svo fóru þau í bíó
ekki leið á löngu
uns þau urðu aftur tíu.
Auðvitað drápust 9 manns í þessu lagi (þessi sem svaf yfir sig
var étinn af krókódíl síðar) en það er alltílagi því blökkumenn
eignast börn eins og kanínur og hver getur hvort sem er séð muninn
á þeim? Enginn. Takið eftir að það nægði að fara með hana í bíó,
svertingjar eru fátækt fólk og það þarf ekki mikið til að heilla
þá.